Rust vinden in wat blijft O

ver vertraging en mildheid in februari

Februari is geen maand van grote gebeurtenissen. Ze ligt tussen de drempel van het nieuwe jaar en de belofte van de lente. Alles lijkt stil te staan, alsof de wereld even niet weet welke kant ze op wil. Juist in die stilte ligt een uitnodiging. Niet om vooruit te snellen, maar om te blijven. Te blijven bij wat je voelt, wat je draagt, wat je bent. Zonder haast. Zonder oordeel. Mindfulness nodigt je uit om niet te zoeken naar verandering, maar naar aanwezigheid. Niet: “Wat moet ik doen?” maar: “Wat vraagt er nu om ruimte?” Als je blijft luisteren, merk je: rust is geen bestemming, maar een houding. Het is een manier van zijn die je kunt oefenen, zelfs als het om je heen stormt. In februari leer je dat langzaam ook een tempo is – en misschien wel het jouwe.

Wat als je minder hoeft?

De wereld draait door. Maar jouw systeem, jouw lichaam, jouw geest, heeft een ander ritme. Misschien voelt het trager, zwaarder, kwetsbaarder deze maand. Dat is geen fout, maar een seizoensgebaar. In plaats van jezelf op te jagen, kun je ook volgen wat vertraagt. In Spreuken staat: “Een zacht antwoord keert de woede af, een krenkend woord roept ergernis op.” Zo werkt het ook innerlijk. Zachte woorden. Zachte adem. Zachte keuzes. Niet als zwakte, maar als kracht. Je hoeft niet méér te doen om jezelf waardig te achten. Je mag minder. En daarin juist meer zijn.

Kleine ankers van aandacht

Rust is niet iets dat je zomaar overkomt. Het vraagt oefening. Niet groots, maar dichtbij. Een warme douche waarin je met aandacht je huid voelt. Een kop thee die je zonder afleiding drinkt. Een ademhaling waarin je jezelf herinnert: ik leef. Deze ankers brengen je terug naar het moment. En in het moment kun je iets vinden wat buiten de tijd valt: rust. Geen grote verandering. Geen doorbraak. Alleen de ruimte om even niet verder te hoeven. In februari is de kunst misschien: niets toevoegen. Niet nog een plan. Niet nog een gewoonte. Niet nog een oordeel. Gewoon zijn. Zien wat er al is. Leven met wat je hebt. Vertrouwen dat wat genoeg is, zich ook zo zal laten voelen.

Als je rust niet buiten jezelf zoekt, maar binnenin – in je adem, je aanwezigheid, je hartslag – dan hoef je het nergens anders te vinden. Je bent al aangekomen. En dat is genoeg voor nu.

Bezoek voor meer informatie ook onze kennisbank.

En ook de blog van onze samenwerking met BoksTherapie.